امام علی از سنگینی و ذلت و خواری فقر به خدا پناه می برد، آنجا که می فرماید: «پروردگارا آبرویم را با بی نیازی نگهدار و شخصیتم را در اثر فقر ساقط مگردان که از روزی خواران تو درخواست روزی کنم و از اشخاص پست خواستار عطوفت و بخشش باشم، به ستودن آن کس که کمکم می کند مبتلا گردم، و به مذمت و بدگوئی از آنکه به من نمی بخشد آزمایش شوم، و تو در ورای همه اینها سرپرست منی که ببخشی و یا منع نمایی، و تو بر همه چیز قادری»(خطبه 225).
مهدی در این دکلمه از خدا گلایه می کند که چرا این چنین عمر و جوان اش به واسطه فقر تباه شده و از او میخواهد که کمکش کند سر وسامانی به زندگی اش بدهد.
مه مهدی ام و پروده جورم
منزل کارگری بیسه قورم
خاص فِکر مَکم ری نِجات نِرم
مگر کِر داوِت باوجینه دورم
برای دانلود دکلمه روی لینک زیر کلیک کنید
برچسب:
نویسنده: باربد رادمنش